Vlieland, Wie kent 't niet

Door: Jaap Zijp

Kaartje Vlieland

Vlieland, ach wie kent het niet, wie zal het eiland nog nooit hebben bezocht? Binnen de vogelbeschermingswacht "Zaanstreek", dat is zeker, kennen in ieder geval meer dan 225 leden dit prachtige vogeleiland. Ieder jaar immers, ergens in september/oktober, trekken inmiddels zo'n veertig leden van onze vogelwacht naar dit eiland om daar vier dagen lang naar vogels te kijken.

Een initiatief dat in 1967 begon, met zes personen. Met de jaren groeide het aantal participanten en tegenwoordig zitten we ieder jaar op veertig deelnemers, zo'n beetje het maximum. Ook ik had het genoegen vele malen aan deze excursies deel te nemen: na mijn toetreden als lid, begin 1976, ben ik – tot op heden – alle jaren mee geweest.

Lopendebandwerk

In de beginjaren verbleven we in Het Posthuis, ons logeeradres, waar we werden verdeeld over twee-, drie-, vier- of vijfpersoons kamers. Gezamenlijk eten in een grote zaal en met elkaar na afloop van de maaltijd de afwas doen… een soort lopendebandwerk.
In 1985 nam ik de organisatie van de excursie over, hetgeen ik met heel veel plezier gedaan heb. Twee jaar later, in 1987, konden we voor de laatste keer onze intrek nemen in Het Posthuis dat ging sluiten en moest ik dientengevolge naar een ander onderkomen uitkijken. Dat werd Het Doniahuis, net buiten de dorpskern van Oost-Vlieland gelegen, aan de Badweg.
In 1994 heb ik het stokje doorgegeven aan een ander en in 2007 werd de groepsaccommodatie Het Doniahuis gesloopt om plaats te maken voor de nieuwbouw van hotel DoniaState.

Posthuis
Deelnemers Vlielandreis
DoniaState

Eiland achter de horizon

We schrijven het jaar 2016, het jaar dat de Vogelbeschermingswacht Zaanstreek voor de 50ste keer aaneengesloten op Vlieland komt. Na het ontbijt, 's morgens om 8 uur, waaieren we uit over het hele eiland, om elkaar onderweg wel weer eens tegen te komen. Zo loop of fiets je alleen, zo ben je weer met meerderen. Als de dag bijna om is, eten we gezamenlijk in eetcafé De Lutine, aan de Dorpsstraat.
Het is te doen gebruikelijk dat twee van de vier avonden gevuld worden met diavoorstellingen, het laten zien van foto's, het draaien van films. Soms ook wordt er een lezing gehouden of mogen de deelnemers de hersenen pijnigen over de quizvragen, een spel dat een van de leden in elkaar heeft gedraaid. Dat alles met een hapje en een drankje. Kortom: heel gezellige avonden!
Tja, en als de vier dagen dan weer om zijn, dan moet je helaas weer met de boot mee, voor de terugvaart naar Harlingen. En bij de afvaart vanaf de Veerdam word ik dan altijd een beetje verdrietig, een beetje weemoedig, als ik het eiland achter de horizon zie verdwijnen…